ترجمه و رسم الخط ایه 71 سوره انعام

قُلْ أَنَدْعُو مِنْ دُونِ اللَّهِ مَا لَا يَنْفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الْأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَى وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۷۱﴾سوره مبارکه انعام

 در ترجمه این آیه به فارسی در برخی قران های موجود در کتابخانه ها و مساجد اشکال وجود دارد .نمی دانم می شود آنها را برطرف کرد.
در خصوص فراز "الی الهدی ائتنا "به نظر بنده می رسد در رسم الخط عثمان طه که جدا از هم نگارش یافته برای برخی قرائت ها (غیر از حفص من عاصم ) کلمه درست به نظر حقیر الی الهدئتنا - با ترجمه و تفسیر اینکه هدایت خداوند مد نظر است- درست و رسا خواهد بود.
   آیا در قرائت یا رسم الخط های دیگر قران این کلمه طبق حدس بنده چسبیده نوشته نشده؟

کاهش متناوب جرم دنباله دار

همانطور که بیان شدیک ستاره دنباله دار در فاصله مدارات سیارات خاکی حدود  چند درصد از جرم خودرا بصورت فوران ماده از دست می دهند فرض کنیم این مقدار تقریبا یک درصد باشد.

یک درصددر هر دور ،برخی از دنباله دارها دوره تناوب حدود 5 ساله دارنداما  برخی از آنها تا 76 سال یک بار دوره تناوب مداری دارند.

از انجا که در فرض نظریه های موجود و در تئوری استاندارد شکل گیری اعضای منظومه شمسی ،هردنباله دا ر فقط جرم از دست می دهد

این فرض نتایج ضد و نقیضی  را در پی داشته بخشی از نظریه اصلاحی که ارائه کرده ام به این موضوع ارتباط پیدا می کند.

تصاعد هندسی کاهش جرم r=-1%

 m=m0(1+r^n-1)

1/2=(1+r^n-1)

r^n-1=- 1/2    ----;  @ -0.01^n-1=-1/2

این محاسبه نیم عمر دنباله دار را در صورتی که کاهش جرم انرا مطلقا بپذیریم

 

1/2=e^-rn

 

rn=log2

 

n=0.3/0.01

n=30

 

تقریبا    ......

این موضوع نتیجه شگفت انگیزی که در مقالاتم اشاره کرده ام نشان می دهد

خلاصه کارهای علمی و نظریات بنده ستاره دنباله دار و تشکیل آب و متان و آمونیاک در منظومه شمسی

ستاره دنباله داررا تصور کنید یک ستاره دنباله دار از دومنشا می تواند وارد منظومه شمسی شود.برخی ستارگان دنباله دار -که اصلا ستاره نیست-و به دلیل سابقه تاریخی این نام در زبان فارسی انتخاب شده است. و ما برای دقت علمی آنرا دنباله دار می نامیم ،یا از کمر بند کوئیپر وارد منظومه شمسی می شود یا از ابر اوورت. دنباله دارهای کمربند کوئیپر را سیاره مشتری یا به داخل منظومه می کشاند یا آنرا مسیر داده گاه مسیر آنرا در میدان جاذبه تحت تاثیر قرار داده یا منحرف می کند. دنباله داردر میدان جاذبه مدار شبیه به هذلولی بسته را طی می کند برخی از آنها مابین مدارات سیارات خاکی و اورانوس و نپتون یا کیوان را در ححضیض بالا و پایین طی می کنند. برای مثال دنباله دارهالی در 1986 به دور خورشید چرخید و دوباره 45 سال بعد به کنار خورشید برخواهد گشت. مشتری دنباله دار شومیکر لوی را چن سال پیش به سوی خود کشید ،جرم آسمانی با ورود به فاصله حد روچ یا حد روشه تکه تکه شده در سیاره مشتری ادغام شد . اکبر: در سالی که بنده در دانشگاه علم وصنعت بودم دنباله دار هیل باب را با تلسکوپ رصد می کردند .هیل باپ در سال1997 از نزدیک خورشید گذشت. تا اینجا هدف از طرح موضوع را بیان نکرده ام. در بیان هدف اصلی این مطلب باید به این نکته اشاره می کنم که دنباله دارهاکلید حل برخی ابهامات در نظریه استاندارد تشکیل و طرز کار منظومه شمسی با تحلیل بروشی که-(( که اعتقاد دارم مختص بنده و بنوعی نوآورانه هست -طی این سالها روی آن کار کر د ه ام این ابهامات را برطرف کند . هنگامی که دنباله دار به فواصل مدارات نزدیک خورشید در حد سیارات خاکی می رسد در اثر حرارت وتابش خورشید بدنه یخی آن تبخیر و دم تشکیل می دهد دم دارای سه فوردان ماده و حاوی ذرات معلق بوده در برخورد با باد خورشیدی جهت و انحنای آن صورت می گیرد. زاویه ای که دم دنباله دار با خط مدار خود می سازد به فاصله از خورشید و مسیر دوران باد خورشیدی ارتباط می یابد. طول دم از یک تا هشت واحد نجومی متغیر است.هر دنباله دار در حضیض مداری خود حدودا یک تا ده درصد جرم خود را از دست می دهد. اگر یک تصاعد کاهنده هندسی برای کاهش جرم دنباله دار تشکیل دهیم می بینیم دنباله دار ها باید عمر محدودی داشته باشند. اکبر: در حالیکه دنباله دار شاید میلیونها سال در چرخه باقی می مانند و کاهش جرم آنها شواهد دیگری مبنی بر وجود یا ظهور نمونه بسیار پرجرم را نشان نمی دهد. با این تفصیل که دنباله داری مثلا صد برابر هالی داشته باشیم.البته شاید بدلیل محدود بودن سابقه رصدی اثبات یا رد آن ممکن است مقدور نباشد. هنگامی که از دنباله دار چوی موریو و تمپل نمونه برداری و کاوش می کردند متوجه شده اند که مولکولهای آب و اکسیژنی که از آن متصاعد می شود تازه هستند و مربوط به میلیونها سال قبل نیستند این به معنی تشکیل آنها در یک پروسه غیر از منشا ابرمولکولی تشکیل دهنده منظومه خورشیدی می باشد. به این شواهد باید اضافه کنیم افزایش جرم سیارات گازی و سیارات یخی ،تشکیل آب در قطب شمال سیاره تیر و در سیارک سرس را . همه اینها در کارهای تئوریک که بنده ارائه نموده ام به همدیگر رب

هدف من این است که ببینم از این بحث و تفاصیل می توانم در زمینه شیمی بین ستاره ای و تشکیل مولکولها ی هیدروژن کامپاند استفاده کنم .

در شواهد رصدخانه ای که برای تحلیل و توضیح مدل استاندارد شکل گیری منظومه شمسی بکار گرفته می شوند طیف نگار ابرهای پیش ستاره ای یا ابرهایی که در انها ستاره درحال تولد است بسیار ارزنده و مفید خواهد بود 

ابرهای بین ستاره ای با چه مکانیزم و در چه شرایطی مولکولی می شوند.

حتما مفهوم مولکولی شدن یا تفاوت آن با گازهای اتمی را  استحضار دارید

در حقیقت مابین گاز اتمی و یا باقیماندن ابر در حالت گازاتمی در بازه زمانی قبل از تشکیل ستاره، حائز اهمیت می باشد.

درابر گازی ستاره تی ثور ی ستاره مرکزی در حال تولد بوده فازاول قبل از ورود به رشته اصلی را طی می کند.

ستاره تی ثوری یک میلیون برابر قویتر از خورشید باد ستاره ای تولید می کند 

این باد در فاز اخیر ستاره محیط اطراف و فضای بین سیاره ای را جاروب می کند. 

بار اول این بحث ها را به منصوری نوشتم گفت به محمد صادق موحدی بفرست

موحدی شاگردی بنام مصحفی دارد به او نوشتم با مدل استاندارد مقایسه کرد البته اون موقع بحث نپخته بود.

با  دوم البته نه همین مطلب بلکه در ارتباط با قانون تیتوس بده با انجمن فیزیک ارتباط پیدا کردم و در کنفرانس گرانش وکیهان  شناسی مطرح گردید

در مرکز تحقیقات فیزیک نظری سال 94 پوستر ارائه نمودم محمد صادق موحدی هم بود

البته والتر بابین با حوصله 3 مورد متن مرا ویرایش کردعکس

بدون دخل و تصرف در ماهیت بحث

با مودیکا از فرانسه بحث هایی گذرا در ارتباط با مولکولهای تشکیل یا فته و قابل تشکیل در فضای بین ستاره ای بحث داشتیم.

یک ستاره دنباله دار در فاصله مدارات سیارات خاکی حدود  چند درصد از جرم خودرا بصورت فوران ماده از دست می دهند فرض کنیم این مقدار تقریبا یک درصد باشد.

یک درصددر هر دور ،برخی از دنباله دارها دوره تناوب حدود 5 ساله دارنداما  برخی از آنها تا 76 سال یک بار دوره تناوب مداری دارند.

 

از انجا که در فرض نظریه های موجود و در تئوری استاندارد شکل گیری اعضای منظومه شمسی ،هردنباله دا ر فقط جرم از دست می دهد

 

این فرض نتایج ضد و نقیضی  را در پی داشته بخشی از نظریه اصلاحی که ارائه کرده ام به این موضوع ارتباط پیدا می کند.

 

تصاعد هندسی کاهش جرم r=-1%

 

 m=m0(1+r^n-1)

 

1/2=(1+r^n-1)

 

r^n-1=- 1/2    ----;  @ -0.01^n-1=-1/2

 

این محاسبه نیم عمر دنباله دار را در صورتی که کاهش جرم انرا مطلقا بپذیریم

 

 

 

1/2=e^-rn

 

 

 

rn=log2

 

 

 

n=0.3/0.01

 

n=30

 

 

 

تقریبا    ......

 

این موضوع نتیجه شگفت انگیزی که در مقالاتم اشاره کرده ام نشان می دهد