سوره انعام ایه شریفه108

وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِینَ یَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَیَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَیْرِ عِلْمٍ کَذَلِکَ زَیَّنَّا لِکُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَی رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَیُنَبِّئُهُم بِمَا کَانُواْ یَعْمَلُونَ

و به معبودانی که جز خدا می خوانند دشنام ندهید که آنان هم از روی تعدّی و جهل به خدا دشنام دهند. اینگونه برای هر امّتی عملشان را زینت داده ایم; سپس بازگشت آنان فقط به سوی پروردگارشان خواهد بود; آن گاه آنان را از آنچه می کردند باخبر خواهد ساخت.

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوگند به ستاره هنگامي كه افول مي‏كند. (۱)

 

وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ﴿۱﴾

كه هرگز دوست شما (محمد) منحرف نشده و مقصد را گم نكرده است. (۲)

 

مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى ﴿۲﴾

و هرگز از روي هواي نفس سخن نمي‏گويد. (۳)

 

وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى ﴿۳﴾

آنچه آورده چيزي جز وحي نيست كه به او وحي شده است. (۴)

 

إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى ﴿۴﴾

آنكس كه قدرت عظيمي دارد او را تعليم داده. (۵)

 

عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى ﴿۵﴾

همان كس كه توانائي فوق العاده و سلطه بر همه چيز دارد. (۶)

 

ذُو مِرَّةٍ فَاسْتَوَى ﴿۶﴾

در حالي كه در افق اعلي قرار داشت. (۷)

 

وَهُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلَى ﴿۷﴾

سپس نزديكتر و نزديكتر شد. (۸)

 

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى ﴿۸﴾

تا آنكه فاصله او به اندازه دو كمان يا كمتر بود. (۹)

 

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى ﴿۹﴾

در اينجا خداوند آنچه را وحي كردني بود به بنده‏اش وحي نمود. (۱۰)

 

فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ﴿۱۰﴾

 

قلب او در آنچه ديد هرگز دروغ نمي‏گفت. (۱۱)

 

مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى ﴿۱۱﴾

آيا با او درباره آنچه ديده مجادله مي‏كنيد. (۱۲)

 

أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى ﴿۱۲﴾

و بار ديگر او را مشاهده كرد. (۱۳)

 

وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى ﴿۱۳﴾

نزد سدرة المنتهي! (۱۴)

 

عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ﴿۱۴﴾

كه جنت الماءوي در آنجا است. (۱۵)

 

عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ﴿۱۵﴾

در آن هنگام كه چيزي (نور خيره كننده‏اي) سدرة المنتهي را پوشانده بود. (۱۶)

 

إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ﴿۱۶﴾

و چشم او هرگز منحرف نشد و طغيان ننمود. (۱۷)

 

مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى ﴿۱۷﴾